Kaygı, fark edildiğinde ve üzerinde çalışıldığında yönetilebilir bir deneyimdir.
Kaygı, belirsizlik karşısında bedenin ve zihnin verdiği doğal bir tepkidir; ancak sıklığı ve şiddeti günlük yaşamı etkilemeye başladığında dikkat gerektirir.
Kaygı bozukluğunda kişi, gerçek bir tehdit olmasa dahi sürekli bir endişe ve tetikte olma hali yaşayabilir; bu durum uyku, iş ve ilişkilerde zorluklara yol açabilir.
Terapi sürecinde kaygıyı tetikleyen düşünce kalıpları fark edilir, bedensel belirtilerle baş etme becerileri geliştirilir ve kişi kendi kaygısını yönetme konusunda daha güçlü hale gelir.
